Hooguit vijf

Ze was achter in de tachtig. In haar wc hing een verjaardagskalender vol namen. Ik vroeg hoeveel er nog van belang waren. Hooguit vijf, zei ze. Ze keek droevig. (7 september '17)

Inzicht

Plotseling inzicht. Het kleinkind is uitgevonden om opa en oma op gang te houden. (12 augustus ’17)

Kangoeroe

In de trein naar Zwolle. Vertraging. Door een kangoeroe. Meppel, de outback van Nederland. (24 juni ’17)

Zomerspreuk

Zomerspreuk van 2017: als de buren barbecuen, moet je snel naar binnen. (20 juni ’17)

Pure poëzie

‘Westerveld verwijdert de komende tijd paaltjes en andere obstakels op fietspaden en -routes in de gemeente. Dit gebeurt om in de toekomst ongevallen met op obstakels fietsende fietsers te voorkomen.’  Pure poëzie. (17 juni '17)

Dat zal me leren

Hanzedagen in Kampen. Groot feest, dus beter per trein. Trein? ‘In verband met werkzaamheden rijden er bussen vanaf station Zwolle.’ Dat zal een mens leren naar Kampen te willen. (16 juni '17)

Lex Vagan

Lex Vagan is jarig, zegt Facebook. Ik keek ervan op. Ik heb Lex Vagan bedacht en weet nergens van. (13 mei '17)

Boemmm

Er komt een onderzoek naar vuurwerk. Ik zal een handje helpen. Vuurwerk doet boemmm. En als je te dichtbij staat, ben je een oog kwijt. (maart '17)

Afleveren

Bijna elk bedrijf laat tegenwoordig per e-mail weten wanneer een bestelling wordt afgeleverd. De firma die een berg dozen en enveloppen zou brengen omdat we over een maand veel boeken moeten verzenden ging met haar tijd mee. Het bericht over de aflevering kwam om 14.39 uur. We hadden de dozen toen anderhalf uur in huis. (maart '17)

Geneuzel

Zijn we van het gezeur (smaakt naar aardbeien gestookt op cederhout) van wijn af, hebben we in te brede kring het geneuzel over koffie (met de smaak van okselhaar geplukt in Braziliaans oerwoud). Ik kan niet wachten tot thee aan de beurt is. (februari '17)

Reetlever

Phishing is een dagelijks ongenoegen, maar soms kun je lachen. Een paar weken geleden verzocht marktplaats.nl me om mijn e-mailadres te veranderen. Moest Reetlever worden. Ik zag er na rijp beraad van af. Vandaag wordt de naam jansiejansen voorgesteld. Ik hap toe als ze aan dezwaan toe zijn. (januari '17)

Voornemens

Mijn goede voornemens voor 2017.

 

 

Waar zal ik es mee beginnen.(januari '17)

Sneu

Je bent pas echt sneu als je zoveel vuurwerk hebt gekocht dat je meer dan een uur in de kou moet staan om alles te kunnen wegknallen. (december '16)

Pannetje Kerstgeur

Je hebt geen kerstboom. Er komt geen kerstdiner. Maar je wilt wel een kerstlucht. Daarvoor zorgt Pannetje Kerstgeur. Kerstboomtakjes, kaneelstokjes en kruiden in een pannetje en laten pruttelen. Je blijft snuiven. Bron: de onvolprezen Meppeler Courant. (december '16)

Verlanglijst

Verlanglijst voor de Kerstman. Of hij kan zorgen dat de volgende woorden nooit meer worden gebruikt: peperduur (peper kost vrijwel niets), ophoesten, kippenvelmoment en nietwaar. Als bonus: het leven vieren. (december '16)

Koffiecriticus

‘De Volkskrant heeft een koffiecriticus.’ ‘Neeee.’ ‘Ze gaat naar steden om koffie te drinken.’ ‘Als je net koffie hebt gehad dan smaakt een ander merk in het begin toch helemaal niet lekker?’ ‘Ze denkt dat het aan het kopje ligt.’ ‘O got, o gottegottegot. Ik drink Senseo Douwe Egbers extra strong, ongeveer 12 cent per padje.’ ‘Kun je goed aan wennen. Doe nog maar een keer.’ (december '16)

Big Mac

De geestelijk vader van de Big Mac is opverleden. Hij werd 98. Puik voedsel, Big Mac. (december '16)

Aardbeienyoghurt

Kleinzoon Melle zei: ‘Die.’ Hij wees naar een beker AH aardbeienyoghurt. Hoge beker, 8.5 cm. Thuis, na 5 cm. yoghurt eten, zagen we de dubbele bodem. Goed werk van AH. Je kunt een kind niet vroeg genoeg leren dat-ie in de supermarkt voor de gek zal worden gehouden. (november '16)

Mis

Ik ben een witte man. Ik ben niet boos. Wat is er nu weer mis met me? (november '16)

Klaaroom

Brenda Klaaroom vraagt per mail of ik er graag 15 jaar jonger uit wil zien. Dat wil ik niet graag. Als ik Klaaroom heette, wilde ik er graag 15 ouder uitzien, als een gerimpeld, verschrompeld 87-jarig mannetje, door iedereen over het hoofd gezien. (november '16)

Havermout

Waterpokken. Kleinzoon in bad met havermout. Weg jeuk. Komt het door het water of de werking van de havermout? Hem maakt het niet uit. Hij houdt van water en wil zes keer per dag in bad. (november '16)

Sint

De Sinterklaas van het dorp heeft een probleem. ‘Ik werk al jaren met dezelfde Zwarte Pieten, maar niemand wil meer. Het kan niet. Als ze hun gezicht niet zwart mogen maken, herkent ieder kind ze meteen.’ (november '16) 

Vijf cent

Het gaat goed met PostNL. Volgend jaar gaat het beter. Ik weet waarom. Met ingang van 1 januari zijn de postzegels vijf cent duurder. (oktober '16)

Ooit

Hij woont drie minuten bij me vandaan en zei: ‘Ik kom meteen.’ Hij was er na 35 minuten. Ik zei: ‘Dat is niet meteen, dat is ooit.’ Toen was hij pissig en ik te laat voor een afspraak. (oktober '16)

Stom

Alweer drie otters doodgereden in de buurt van Meppel. Otters zijn zeldzaam in ons land. Dat blijft ook zo, want ze zijn blijkbaar ongelooflijk stom. (september '16)

Lederhosen

Voor het Oktoberfest biedt Action een Lederhosen. 100 Procent polyester. (september '16)

Stang

Het nut van de horizontale stang aan de herenfiets wordt sterk overschat. (augustus '16)

In de bosjes

De Meppeler Courant: ‘In de bosjes achter de kerk aan de Polhaarweg in Dalfsen is zaterdagavond zonder duidelijke reden een brandblusser leeg gespoten. De politie vraagt zich af waar dat goed voor was en roept mensen die iets gezien hebben op om contact op de nemen.’ Mooi bericht. Ik vraag me ook opeens af waar het goed voor was. (juli '16)

Te veel nieuws

Nice, Turkije, er is te veel nieuws, deze zomer. Maar ik mis de wolf op de Veluwe, de slang in de wc en de krokodil die door Amsterdam wandelt. Mag die tijd terug? (juli '16) 

Doen

We drinken niet meer, we doen. ‘Gaan we nu koffie doen?’ ‘Straks eerst een wijntje doen.’ Doe mij maar een glas water. (juli '16)

Spoorweg

De Meppeler Courant: ‘Meppel - De politie was op zoek naar een man die zich in Meppel dicht bij een spoorwegovergang begaf.’ Dit doe ik bijna dagelijks. Daarna ga ik er overheen. Nooit politie gezien. (juni '16)

Regeldruk

Een brief van het ministerie van economische zaken. Ondertekend door Mark Bressers, directeur Regeldruk. Echt waar: Regeldruk. De man maakte zijn functie waar. De brief stond vol nieuwe regels. (juni ’16)

Geen probleem

Ze had problemen met de alvleesklier en kwam terecht in het Radboud in Nijmegen. Elke keer moest ze komen. Niets kon telefonisch, want daar was wat ze had veel te belangrijk voor. Toen kreeg ze een afspraak voor 13 mei. We zeiden: ‘Dat gaat vast niet door, want dat is de vrijdag voor Pinksteren.’ ‘Jawel, hoor,’ zei ze, ‘de alvleesklier, heel belangrijk.’ Vanmorgen kreeg ze een brief. Telefonisch consult kon opeens heel goed. Een week na Pinksteren. (mei '16)

Niks veranderd

Na veertig jaar herkende ik hem niet meer. ‘Hij is anders niks veranderd,’ zeiden kennissen. Ik zei: ‘Hij is een meter langer en 60 kilo dikker.’ Dat was zo, gaven ze toe. Maar toch, hij was niets veranderd. (mei '16)

Lege flessen

Familieweekeinde in Bloemendaal aan Zee. Nogal wat lege flessen, maar geen glasbak. ‘Gooi maar in de eerste de beste afvalbak,’ zei de receptionist. ‘Wij scheiden niet meer omdat ze het even verderop toch allemaal in dezelfde container gooiden.’ (april '16)

Explorer

Explorer heeft binnen 2 uur vijf keer aan me gevraagd of ik de huidige instellingen wil behouden. ‘Ja, .vd.’ Wil iemand dat voor me aan Explorer doorgeven? (april '16)

Blind

De letters E en A zijn al van mijn toetsenbord verdwenen. Een klein deel van de S, de T en de I is nog zichtbaar. De N, de R en de G vertonen tekenen van verval. Heel langzaam leer ik blind typen. (april '16)

Cruijff

Vandaag niets over Cruijff in het AD. Is-ie nog wel dood? (april '16)

Pijntjes

Voelde poosje pijntjes. Keek op internet wat het was. Bleek ik al te zijn overleden. (maart '16)

110

Er is een nieuwe Schijf van Vijf. Beter. Gezonder. Nog drie nieuwe Schijven en we worden allemaal 110. (maart '16)

Ja

Belangrijke vraag in De Volkskrant: Poept de Nederlander het liefst in de ochtend? Persoonlijk onderzoek gedaan. Ja. (maart '16)

Licht

Van Arnhem naar Meppel. Nacht, regen, natte sneeuw. Kilometers lantaarnpalen, maar geen licht. Want dat kost stroom. (maart '16)

Ophoesten

Het ophoesten beleeft een revival. Televisie, radio, kranten, overal wordt weer naar hartenlust opgehoest. Geld natuurlijk, geen slijm. ‘Het bedrag moet worden opgehoest …’ Moet worden. Je hoort nooit dat iemand een enorme hoestbui kreeg en dat het benodigde geld aan zijn voeten lag. Ik heb het nooit iemand zien doen. Niemand heeft het gezien. Maar we blijven ophoesten. Omdat we houden van barre clichés. Omdat te weinig mensen zeggen: 'Wordt het niet eens tijd dat we iets nieuws bedenken, ophoesten is allang niet meer vet cool hoor.' (febr. '16)

Niet nodig

De postzegels worden weer eens duurder. Vier cent, dit keer. Dat scheelt 8 euro op een rolletje. Naar The Read Shop. ‘Mag ik een rolletje zegels nummer 2?’ ‘Hebben we niet,’ zei de uitbaatster, ‘want ik heb ze niet nodig.’ ‘Kan best,’ zei ik, ‘maar ik heb ze wel nodig.’ Toen kwam de afmaker: ‘Ik bestel ze niet, want ik heb ze niet nodig.’ Zo doen we dat in Meppel. (dec. '15)

Sterren

Meppel is de stad van de hoogstaande cultuur. Dat leer ik van de Meppeler Courant. Bijna geen recensie heeft minder dan vier sterren en vijf sterren is lang geen uitzondering. Slechte voorstellingen zijn er niet. Meppel: altijd genieten. (nov. '15)

Mag niet

Twee meisjes op hun alternatiefst: zwarte kleding, paars haar met groene strepen, pennen, knopjes en spelden door wenkbrauwen, neus, wangen, lippen.
En lak aan de wereld, hun blikken spraken duidelijke taal.
Maar niet aan de hele wereld.
‘Nee,’ zei het meisje met het meeste metaal in haar gezicht na een voorstel van haar vriendin, ‘dat doen we niet. Dat mag niet van ons mam.’ (okt. ‘15)

Postzegels

Ik had een rol postzegels nodig met het cijfer 2. Honderd zegels van 2. Lijkt een eenvoudige bestelling, is het niet. ‘Ze moeten uit Engeland komen,’ zei de man van de The Read Shop. ‘Dat duurt drie werkdagen, maak er maar vier van. Eerlijk gezegd: ik zou een week wachten. Nederlandse zegels, helemaal uit Engeland. Ik maak me er niet meer druk om, want dan ….’ Hij schudde zijn hoofd en ik schudde mee. Eventjes begrepen we de wereld niet meer. (okt. ’15)

Keuzemenu

Als je een bedrijf belt, krijg je een keuzemenu. Dat werkt vertragend en bezorgt je bloedblaren van woede. Maar het hoort, het is eigentijds. Uitgeverij Zwarte Zwaan gaat binnenkort ook een keuzemenu instellen. Voor een van onze medewerkers kies een 1, voor het bestellen van een boek kies een 1, voor het bestellen van meer boeken kies een 1, voor het bestellen van tabletten tegen een driftaanval kies 112. (okt. '15)

Er uit

Wat is de wens van bijna alle passagiers als een vliegtuig is geland? Precies. U weet het, maar de chauffeur van het Transaviavliegtuig uit Barcelona had geen idee. Hij moest nog heen en weer naar Nice en vroeg of iedereen ‘zo snel mogelijk wilde uitstappen’. De trap waarover je in Eindhoven de regen in mag, was toen nog niet aangeschoven. Ik zag ineens een van de goede kanten van de bomvrije deur naar de cockpit: de man kon het schampere gelach dat door het vliegtuig golfde niet horen. (sept. '15)

Even

Waar ik het even over wil hebben, is het woord even. ‘Ik leg dit even uit de weg.’ ‘Even wachten, ik kom zo.’ ‘Leg je dat even daar neer?’ ‘Als ik nou eerst even dit doe …’ ‘Even schoonmaken, dan pakken we het in.’ Even: het meest gebruikte en misbruikte woord als je aan het verhuizen bent. (sept. '15)

Steunkousen

Hij had steunkousen nodig. ‘Kosten je niets,’ zei de fysiotherapeut, ‘ik breng wel een extra consult in rekening.’ Een paar jaar later: nieuwe kousen. ‘Dit keer loopt het via je ziekteverzekering. Kosten 144 euro.’ ‘Daar gaat mijn eigen bijdrage,’ zei hij. ‘Ik koop ze toch maar op de vrije markt.’ Hij betaalde 40 euro. (sept. '15)

Gratis

Paar weken geleden KPN gebeld over de verhuizing in oktober. Gisteren een brief: ‘Wij hebben uw verzoek ontvangen om uw internetverbinding per 3 november te beëindigen.’ Het bleek een misverstand, begreep ik na drie kwartier bellen. Ik zei: ‘Krijg ik een vergoeding voor de tijd die ik verspil door uw domheid?’ Daar keken ze van op. Het nummer dat ik had getoetst was toch zeker gratis? (sept. '15)

Kringloop

Verhuizen is opruimen. Naar de Kringloop met volle dozen. 'Wat zit hier in?' 'Lp's.' 'Huh?' 'Langspeelplaten.' 'He?' 'Heel grote cd's.' 'O, mooi, zet daar maar neer.' (augustus '15)

Updates

Je gaat naar de garage voor een nieuwe auto. Dan zegt de verkoper: ‘De deuren sluiten niet, de benzinetank lekt een beetje, de banden zitten niet goed om de velgen en u moet heel voorzichtig remmen. Maar geen nood: elke paar weken geven we u een stuk of 20 updates en als u tijd van leven hebt, komt alles goed.’
Koopt u zo’n auto?
Maar we kopen wel een computer met Windows.
Onlangs weer 29 updates die geïnstalleerd moesten worden (‘Zet u de computer niet uit’) en daarna geconfigureerd.
Waarom laten we ons spul aansmeren dat bij lange na niet af is? (juni ’15)

Mug

Voorjaar. Vannacht de eerste mug. Ik hoorde ‘m om middernacht en had ‘m te pakken om half drie. Maar daarna nog wel tot vijf uur wakker omdat ik wilde weten of-ie zijn familie had meegenomen. (juni ’15) 

Sporters

Ik woon aan de rand van de stad. Mooi terrein voor joggers. Zie ze lopen: rood hoofd boven speciale kleding en behangen met meters, flesjes, tubes en soms een banaan. Als ze iets hebben gegeten, smijten ze de verpakking weg, maakt niet uit waar het valt. Ze zijn sporters en met het milieu hebben ze niets te maken. (juni ’15)

MRI-scanner

In Enschede komt een nieuw ziekenhuis. Jaren aan gewerkt, bijna klaar. Vorige week moest er een MRI-scanner naar binnen, u weet wel, zo’n apparaat dat elk ziekenhuis heeft. Bleek geen deur groot genoeg en moest er een stuk uit een muur worden gehakt.
Er wordt nu een ploeg op pad gestuurd om de omvang van obese-klanten te meten. (mei '15)

29 Updates

Je gaat naar de garage voor een nieuwe auto. Dan zegt de verkoper: ‘De deuren sluiten niet, de benzinetank lekt een beetje, de banden zitten niet goed om de velgen en u moet heel voorzichtig remmen. Maar geen nood: elke paar weken geven we u een stuk of 20 updates en als u tijd van leven hebt dan komt alles goed.’
Koopt u zo’n auto?
Waarom dan wel een computer met Windows?
Gisteren weer 29 updates die geïnstalleerd moesten worden (‘Zet de computer niet uit’) en daarna geconfigureerd.
We laten we ons spul aansmeren dat bij lange na niet af is. (mei '15)

Zwarte Maan

Een verhuisbericht van boekhandel Scheltema in Amsterdam. Of ik mee wilde verhuizen. De vraag was gericht aan uitgeverij Zwarte Maan. Ik dacht: nee, verhuis zelf maar, en: ik moet toch iets gaan doen aan de naamsbekendheid van mijn uitgeverij Zwarte Zwaan. (mei '15)

Handgranaat

Veel Nederlanders bewapenen zich na een inbraak. Het lijkt me beter het vooraf te doen. Ik heb gekozen voor een handgranaat. Mijn vrouw heeft haar bedenkingen. Het opruimen gaat haar te lang duren. (april '15)

Potjes

Bij de Prijsmepper lag een potje met aan de onderkant een gat. Ik had er meteen een zwak voor en pakte er drie: altijd leuk om de familie mee te verrassen, potjes met gaten. Het meisje achter de kassa zei: ‘Drie wespenvangers, dat maakt 1 euro 20, maar eh, als u er tien neemt dan betaalt u 1 euro.’ Ik heb afgeleerd me te willen bemoeien met de prijsopbouw van de Prijsmepper en zocht er zeven wespenvangers bij. Omdat ik me lekker op dreef voelde, schafte ik ook de complete Matthäus Passion aan voor 1 euro 75. (april ’15) 

Lente

Winter voorbij, lente geworden.
Dat kun je horen.
Het kwinkeleert maar door, het tjilpt en vliegt af en aan, de wereld buiten is druk.
Ik sta binnen en kijk naar de tuin.
Zes maanden achterstallig onderhoud.
Yak. (maart '15)

Bankpas

Ik moest een bankpas ophalen. Van de ING, u weet wel, de niet zo kleine bank die in de niet zo kleine stad Enschede een niet zo klein kantoor heeft. Ik zei dat ik op marktdag toch in de binnenstad was en even langs zou lopen. Dat was de bedoeling niet. Een ING-pas ophalen in een ING-kantoor, daar begonnen ze niet aan, waarschijnlijk gaf het te veel drukte. Ik moest naar de andere kant van de stad, naar een Primera-winkel. Voor ING-insiders een logische plek voor bankpassen. (maart ’15) 

Jam

Veel producenten hebben weinig op met de potentiële kopers van hun producten. Neem jam. De meeste potten zijn hoog en smal. Als je halverwege bent, komt de jam aan het heft van je mes, daarna aan je handen, de rand van het bord, je mondhoeken. De jam is niet weg te vegen of te likken, het spul blijft kleven tot je het weg wast. Er is maar één producent die over jam heeft nagedacht: Bon Maman. Lage potten, van boven breder dan van onder. Soms zegt iemand: ‘Maar die en die jam is lekkerder.’ Ik weiger te proberen. Maak eerst maar eens een behoorlijke pot. Eentje waar ik niet van ga schuimbekken.  (maart ’15)

Bouwen

Het werkwoord maken is uit. We maken niets meer, tegenwoordig. We bouwen. Een auto, een saxofoon, een telefoon,  een website, ze worden allemaal gebouwd. ‘Waar werk je?’ ‘In de bouw.’ ‘Wat doe je daar?’ ‘Ik bouw gaten voor de riolering.’ (maart ’15)

Hooikoorts

De els en de berk zijn laat dit jaar. Ze hadden niet op tijd door dat de winter van ’14-’15 niet door ging en hielden hun pollen vast tot begin deze maand. Meestal zijn ze hooikoortsklaar in februari, soms eind januari, maar dit jaar had ik geluk: hun cadeautjes bereikten mijn ooghoeken pas begin maart. Het eerste tablet dat ik slikte, was van een merk dat ik niet meer kon lezen, restantje van begin deze eeuw. Daarna kwam een Aerius, gevolgd door een Desloratadine. Verschil is er niet, alle tabletten hebben dezelfde werking. Gisteren ben ik overgeschakeld op Kruidvat: 14 Loratadines voor 5 euro en 40 cent. Weeg dat bedrag nu eens af tegen anderhalf uur wachten in een apotheek voor het ophalen van een strip die klaar ligt in een la. (maart ’15)

Inplannen

Enschede is geen grote stad, maar met 170.000 inwoners ook geen kleine. De ING is geen heel grote bank, maar ook geen kleine. Het kantoor van de ING in Enschede is niet heel groot, maar beslist ook niet klein. Als je in de niet kleine stad Enschede bij de niet kleine bank ING het niet kleine kantoor binnenloopt en je stelt een vraag over hypotheken dan zegt een allervriendelijkste mevrouw dat ze geen idee heeft. Haar collega kijkt even blank. Niemand weet van hypotheken. Maar ze kunnen wel een afspraak inplannen. Inplannen? Ik maak wel eens een afspraak, maar aan inplannen doe ik niet. Ik begin de bestaansreden van onafhankelijke hypotheekdeskundigen te begrijpen. (maart '15)

Regenjas

Het begon te regenen toen ik bijna in de stad was. Meteen door naar Blokker. ‘Hebt u regenjassen?’ ‘Die verkopen we niet, misschien de Hema?’ Bij de Hema: ‘Nee hoor, maar probeert u C&A eens, of V&D.’ Geen regenjassen, daar. Wel goede raad: ‘Bent u al in de Primark geweest of bij het Kruidvat?’ Daar doen ze niet aan regenjassen. Dan maar Perry Sport. ‘Regenjassen? Hier?’ Ik kwam uiteindelijk terecht bij het onderdelenhuis Plenty Parts. ‘Regenjassen? Regenjassen? Ik geloof ...’ Op dat ogenblik zei een collega: ‘We hebben geen regenjassen maar wel trenchcoats.’ Die bleken een opvallende gelijkenis te vertonen met wat ik een regenjas noemt. ’Zestig euro maar, meneer. Niet duur, hè?’ ‘Nou, voor een jas die toch uit de fietstas wordt gejat, vind ik het ook niet goedkoop.’ ‘Waarom in de fietstas?’ ‘Omdat je zo’n ding bij je moet hebben voor als het gaat regenen en dat gebeurt in dit land nogal eens. Als het droog blijft, trek je zo’n geval niet aan.’
Daarover werden we het eens. Ik betaalde en ging naar buiten. De zon scheen. (feb. '15)

Parkeren

Vroeger, jongens en meisjes, toen het nog wel eens vroor, lag er ijs op de vijver tegenover mijn huis. In de weekeinden zag ik de ouders met hun kinderen komen. Lessen achter de stoel, krabbelpartijen, het eerste rondje. Een vrijwilliger zorgde voor het vegen van een baan, dat wisten veel ouders. Ze kwamen in hun auto en parkeerden in de berm.
Op de drukste dag, anderhalf jaar geleden, kwam ook de politie. Omdat de dag vooral niet te vrolijk moest worden, kreeg iedereen met een bermauto een bekeuring.
Daarna werd het zomer. En kwamen de vissers. Ze parkeerden hun auto ook in de berm, maar zij kregen geen bekeuring; misschien was het te warm. Het werd bekend dat er een bekeuringsloze vijver was en er kwamen jongeren die in hun auto over het voetpad rond de vijver ragden, ouderen die hun auto tot de rand van het water reden, kampeerders, en ja hoor, daar waren ze, dealertjes. De laatste tijd zie ik ook wel eens een vrachtauto, half op het fietspad.
Een buurman heeft een verklaring. ‘De politie doet daar niets meer aan,’ zei hij, ‘want Enschede heeft nu handhavers.’ Ik vroeg wat handhavers deden, maar hij wist het niet zeker. ‘Overdag zie ik ze wel eens in de binnenstad,’ zei hij, ‘en ’s avonds handhaven ze thuis.’ (sept. '14)

Slab

De slab voor kleinzoon Melle kostte 1,49 euro. Maar het wasmerk was een tientje waard. De slab heeft één laag, maar toch: ‘Apart en binnenste buiten wassen.’ ‘Wassen op maximaal 40 graden.’ ‘Geen (chloor)bleekmiddel gebruiken; daar is de kleding niet tegen bestand.’ ‘Dit kledingstuk is er niet tegen bestand om in de wasdroger te worden  gedaan.’ ‘Niet strijken, omdat dit tot schade kan leiden.’ ‘Niet geschikt voor chemische reiniging bij de stomerij. Gebruik thuis ook geen vlekkenverwijderaar.’
Nadat de slab volgens alle voorschriften was gewassen en gedroogd, bleek de lengte niet langer 42 centimeter maar 37. (juni '14)

Fuut

In de vijver tegenover mijn huis broedt een fuut. Na een flinke regenbui staat het nest een tijd onder water en spoelen de eieren weg. Buurtbewoners hebben een oplossing. Pak een pallet, maak er enkele meters touw aan, bindt aan dat touw een flink stuk steen en gooi die steen in het midden van de vijver. De speling van het touw vangt de stijging van het waterpeil op. Het wijkbureau vond het een goed idee. Maar alleen als niemand van de omwonenden bezwaar heeft. Dus is er een enquête nodig. Daarna moet worden nagedacht over pallet, touw en steen. Uiteindelijk moet iemand worden gevonden die de steen naar het midden van de vijver brengt. Kortom: het gaat zo maar niet. Nog korter om: de goedkeuring zal wel komen, maar na het einde van het broedseizoen.
Zo ging het vorig jaar.
Zo gaat het dit jaar.
En volgend jaar begint alles gewoon opnieuw. (mei '14)

Kerstkaarten

In Enschede hebben ze een Prijsmepper. Dat is een winkel onder de onderkant van de Action. Er lagen kerstkaarten, bakken vol, honderden dozen met kerstkaarten, waarschijnlijk duizenden. Tien dozen voor een euro. Ik zocht er vier uit en ging afrekenen. Het meisje achter de kassa raakte in verwarring. ‘Het is tien voor een euro hoor.’ ‘Ik heb vier dozen, dat is genoeg. Hier heb je een euro.’ ‘Maar dat mag niet. U moet er echt zeven dozen bijzoeken.’ ‘Zeven? Ik heb er al vier.’ ‘Die ene is een dubbele en dubbel telt niet.’ Ik pakte nog zeven dozen en zag het meisje opgelucht kijken toen ik langs haar liep. Ik heb nu elf dozen vol kerstkaarten. Dit jaar heb ik er vier verstuurd, de meeste wensen gaan nu eenmaal per e-mail. Ik moet minstens 122 jaar worden, wil ik al de kaarten op krijgen. (dec. '13)

Flessen trekken

Hij had een kaartje gekocht voor Black Sabbath in de Ziggo Dome op 28 november. Hij is een fan en wilde in het ‘eerste vak’, vooraan dus. Hij betaalde er 210 euro voor, in plaats van 70. Onlangs kreeg hij een mailtje van tunedhospitality.nl: er is geen eerste vak, ze konden het niet helpen, de organisatie was de baas, hij mocht wel als eerste naar binnen. Hij schreef terug dat hij vooraf gewaarschuwd had willen worden en dat sprake was van flessentrekkerij. Hospitality.nl vond de gang van zaken logisch. Hij niet. Hij is nu bezig via de sociale media te waarschuwen tegen deze vorm van oplichterij. Ik help hem een handje. Met veel plezier. (nov. '13)

Tom Clancy

Twee keer ben ik aan een boek van wijlen Tom Clancy begonnen. Twee keer heb ik het einde bij lange niet gehaald. Ze waren spannend genoeg van opzet, maar geschreven in een stijl die me tegenstond. Wat me opviel, was dat de stijl in beide boeken verschilde. Ik gaf de schuld aan de vertalers, maar waarschijnlijk zat ik fout. Clancy maakte ruim gebruik van ghostwriters, inhuurkrachten die delen voor hem schreven. Ik wist dat niet, maar u weet hoe het gaat: na je dood ga je eraan.
Ik vraag me nu af: heb ik eigenlijk ooit wel een letter van Clancy gelezen of waren het de ghostwriters die mijn plezier bedierven? (okt. ’13)

Tandarts

We hadden het over kiezen en pijn. Hij vroeg: ‘Deugt jouw tandarts?’ Ik zei dat ik een geweldige had, waarna hij zei: ‘Moet je horen.’
Terug van vakantie belde hij zijn tandarts voor de halfjaarlijkse controle. ‘Die hebt u pas gehad,’ zei de assistente, ‘drie weken geleden.’
Hij belde meteen met Menzis, zijn zorgverzekeraar: ‘Kunt u nakijken wanneer ik voor het laatst bij mijn tandarts ben geweest?’
‘Ja, hoor, wacht u maar even … Drie weken geleden, meneer.’
‘Wat heeft hij toen gedaan?’
‘U hebt een clusterbehandeling gehad.’
Het klonk indrukwekkend, en duur.
‘Als ik u nu vertel dat ik drie weken geleden op Cuba was en dat ik niet eens weet wat een clusterbehandeling is, wat zegt u dan?’
‘Dat ik hier kennis van neem, meneer. Goedemiddag.’ (juni 2013)

Enexis 4

Een weekje Enexis. Drie brieven over compensatie van de schade geleden door de stroomstoring van begin januari: totaal 205 euro. Acht acceptgiro's voor het leveren van stroom: totaal 308 euro. Opvallend is dat de eerste acceptgiro's 18 of 19 euro bedroegen, de laatste twee resp. 64 en 133 euro. Allemaal gericht aan de pomp bij de vijver tegenover mijn huis. Als dit zo doorgaat is de pomp straks 's lands grootste wanbetaler. (februari 2013) 

Enexis 3

Eerst stuurde Enexis 4 keer het bericht dat een meteropnemer zou komen voor een pomp bij de vijver tegenover mijn huis. Enexis beloofde beterschap na een mailtje en stuurde me om dat te bewijzen 8 acceptgiro's die betrekking hadden op atressen verspreid over de gemeente. Nu heb ik weer 5 keer het bericht dat de meteropnemer komt. Ik ben benieuwd wat er gebeurt als deurwaarders op zoek gaan naar de wanbetalers. Komen ze bij mij of verzamelen ze zich rond de pomp? (januari 2013) 

Enexis 2

Vorige week kreeg ik van Enexis drie keer het bericht dat ze een meteropnemer zouden sturen. Niet voor de meter in mijn huis, maar voor die van de pomp aan de overkant bij de vijver. Ik heb huisnummer 340, de pomp kreeg nummer 340pomp. Ik heb een brievenbus, de pomp niet. Vandaar. Ik stuurde Enexis een mailtje en zei dat ze een beetje in de war waren. Ik kreeg bericht terug: ik hoefde me geen zorgen te maken, alles kwam goed. Een paar dagen later zaten 23.000 Enexis-klanten  in Enschede tien tot twaalf uur zonder stroom. Vandaag kreeg ik zeven acceptgiro’s, allemaal gericht aan de pomp aan de overkant, maar afgeleverd bij mij. De acceptgiro’s waren voor adressen verspreid over de stad, van noord tot zuid, van oost tot west. Ik zou Enexis graag laten weten dat het probleem 340pomp nog niet helemaal is opgelost, maar ik durf niet. Voor ik het weten raken ze bij de stroomleverancier zo overstuur dat volgende week half Overijssel in het donker zit. (januari 2013) 

Enexis

Tegenover mijn huis is een vijver. Aan de rand staat een pomphuisje met erin een pomp die volgens buurtbewoners zelden of nooit werkt. Maar die blijkbaar wel stroom gebruikt. Enexis levert die stroom en wil de meterstand weten. Een meteropnemer moet dat gaan doen. Om redenen die me niet duidelijk zijn wil de meteropnemer daar mijn huis voor in. ‘Hij is dat wettelijk verplicht,’ staat in de brieven die ik blijf krijgen. De meteropnemer wil niet alleen de stand weten van de pomp bij de vijver, maar ook die van andere pompen. Ik blijk verantwoordelijk voor minstens drie verbruiksadressen in drie postcodegebieden waarvan niet een in mijn buurt. Enexis verzoekt mij nu thuis te blijven omdat ik de meteropnemer kan verwachten tussen 8.00 uur en 20.00 uur. Op welke dag staat er niet bij. Mocht het u opvallen dat ik sinds de jaarwisseling alleen nog ’s avonds buiten kom dan weet u nu hoe dat komt. (januari 2013) 


Taal

Ik ben bijna veertig jaar journalist geweest en geloof me: ik mis het vak geen dag.
Maar ik verbaas me wel vaak.
Bijvoorbeeld over de nieuwe aanpak en het nieuwe taalgebruik.
Lees het bericht mee met de duizelingwekkende kop: Politieagent ziet man fietsen op zijn gestolen fiets.
‘Enschede - Een surveillerende agent van de politie Twente stond maandagmiddag perplex. Tegen drie uur zag hij op de Marktstraat in Enschede een man fietsen. Natuurlijk was het niet dat feit dat hem bevreemdde, maar wel het ijzeren ros waarop de man peddelde.’
Zo gaat het even door.
In mijn tijd zou de collega die blijk gaf van een zo verregaande taalarmoede zijn ontslagen.
Nu wordt hij waarschijnlijk toegejuicht door zijn werkgever Wegener, want de taal die in het hoofdkantoor wordt gebruikt is ook goed voor akelige rillingen.
Een citaat uit het jaarverslag 2009: Wegener maakt inmiddels een transitie door van een productgerichte organisatie naar een crossmediaal contentbedrijf.
Zelfs als je snapt wat je schrijft dan nog schrijf je het niet zo op, leerden wij vroeger met harde hand van collega’s die liefde hadden voor de Nederlandse taal. (juli 2010)